New Actors Join Aid Principles: Will they Perform Better than the Traditional Ones?

After two intensive HLF days with incredibly hard work by so many people, in particular the “Sherpas” doing the central negotiations, there is now agreement on the Busan Outcome Document (BOD). It did not come without a fight, though, but that was expected as they were trying to get a myriad of so-called new development actors on board a process that was started years ago by a limited group of traditional donor countries.

That seems now to have happened, and it is positive to realise that giants like China and India are now sharing aid effectiveness principles as layed out in Paris, Accra, and now Busan. But the big question is of course what they will make of that (voluntary) commitment. If they treat the principles and the type of goals & indicators that come with them, in the same way as many of the original signatories have done in the past years, we should worry about what the world’s poor and marginalized are actually going to get out of this.

There is a lot more to say and through Better Aid (betteraid.org) we will come with a full press release that I have been working on in a small drafting team of the coordination group that is representing civil society during the negotiations, supporting our Sherpa Tony Tujan who has with the help of many, in particular ITUC’s Jan Dereymaeker, done a really fabulous job and reaped in many (if never enough!) results for civil society and for better development aid and cooperation. But I just wanted to post this now, even though I realise that in Holland most people should be fast asleep right now. I will get back later with more news, as well as things from yesterday’s sessions.

CSO Forum ends: We’re Ready for HLF4!

Yesterday was the final day of the Busan Global CSO Forum, in which we as world-wide civil society prepared for the 4th High Level Forum on Aid Effectiveness. High Level Forums on Aid Effectiveness are summit meetings of donors (governments of rich countries, as well as multilateral organisations like the World Bank) and governments of partner countries (countries receiving aid). Sinc the 3rd forum in Accra (2008), Civil Society has a position in the deliberations, but this Busan forum is the first time we are represented as a full partner. So we are also at the table with our own “Sherpa” negotiator, in the group that is trying to prepare an outcome document which all participants can support. This is not an easy task, and both last night and early this morning we heard how difficult the negotiation process is going at the moment. Especially trying to include new donors like China is making it difficult to achieve consensus. At the same time, it would be a missed opportunity if these new actors can not be brought on board in the process to use aid money as effectively as possible. It is a real dilemma…

The CSO Forum spent most of its time working on CSO positions concerning the main topics surrounding aid effectiveness. Things like tied aid (like aid money which can only be spent buying goods or services from companies based in the donor country), democratic ownership (who decides what is done with aid money), or transparency (the obligation for governments to make clear how they are spening their aid money). But very importantly also the Enabling Environment for civil society: the freedom for citizens and their organisations to work on improving their own society, which is limited very often by oppressive and unwilling governments.

So on the eve of the HLF, we published our statement for the delegates meeting at the High Level Forum. This clear two-pager shows that we as world wide civil society are strongly united around the most crucial issues concerning aid effectiveness. Perhaps it is true, as is being said by some here, that civil society is better prepared for the HLF than the donor and partner governments are… Anyway, please have a look at our statement as well as the press release (even shorter!) which we published last night. I am proud to have contributed to it, and thank all of those who have fed me with your inputs on various important issues. In the next three days, we will be working hard to promote and push these ideas to the Busan Outcome Document negotiations, as well as to all delegates participating.

Press release: http://www.betteraid.org/en/press-area/523-press-release-busan-world-governments-have-failed-to-make-aid-work-civil-society-gives-3-ways-to-fix-it.html

CSO Statement: http://www.betteraid.org/en/betteraid-policy/betteraid-publications/statements/524-civil-society-statement-to-the-fourth-high-level-forum-on-aid-effectiveness.html

Busy Sunday

There’s been some non-Dutch interest in my blog, so I’ll continue in English.
Today is a day in which I try to combine meetings and workshops with preparations for the private sector related preparatory meetings scheduled for tomorrow. There is a lot going on this week, on a multitude of development related themes as you can imagine. So I’ve decided to focus as much as possible on one of them, the role of the private sector in development. In or originating from The Netherlands, there is relatively much cooperation between civil society and businesses. Supply chain initiatives like the Fair Trade and the UTZ labels have their basis in our small country, and there are many examples of successful public-private partnerships. Recently, we cooperated with employers as well as trade unions in their successful attempt to agree on a shared vision for the role ofthe private sector in development. That was a mile-stone, giving us reasons to be positive even though we know we are working with the scarce front runners.

Here however, I am reminded time and again that the outlook is not that positive everywhere. Our friends and colleagues from many low and middle income countries do not share the good experiences we have on our side. From their point of view, most businesses bigger than local scale, still do more harm than good to the people they represent. How can governments call such private parties ‘equal partners in development’ ? Busan is about aid effectiveness, about how to reach the poor and the marginalized as effectively as possible. What do businesses have to do here, other than masking the desire of the donor governments to scale down their own ODA-investments?

I think these concerns are not only genuine but very realistic as well. Nevertheless, we should continue to engage with ‘the private sector’ (which is just as heterogeneous as we are ourselves!) positively where we can – and turn nasty when needed.

CSOs like no others, can and must build bridges between those who form our ultimate constituency – the poor and the marginalized- and those who need guidance in not harming or even in promoting their position. It goes without saying that a cooperative or guiding approach can not replace our role as ‘watchdogs’: protectors of human rights and other basic interests. We must use our two faces complimentarily, always being clear on what our goals are and where our limits lie.

This does not mean that all CSOs should engage positively with the private sector (PS). As I said, there are passionate pleas here not to engage with them at all, and I think this is not only an understandable but also the only way for CSOs who on a daily basis only see instances of their constituencies being maltreated or otherwise handicapped by unethical business practices.

But equally, those of us who do experience a true desire on the side of (at least some) businesses to stop doing harm or even to actively contribute to pro-poor growth, should not close our eyes for that and try their best to make that positive business attitude materialize. With our knowledge of people and situations in the South, our networks, our consumer power etc.

One last thing about this political dilemma: It is entirely correct that the PS are not an equal partner in aid effectiveness, and in that sense perhaps should not be at the table here in Busan. In fact, from what I hear they themselves were not eager at all to join the HLF. Business and civil society interests probably coincide in that we believe donors should not be allowed to pass on the responsibility for development to the private sector in order to accomodate budgetary constraints.

At the very best, I believe that the incredibly heterogeneous business community as a whole can be expected to stop doing harm and adhere to the new OECD guidelines for sustainable business and the UN ‘Ruggie’ framework. And that does not classify as aid, and therefore has little to do with aid effectiveness.

However, Busan is not about aid effectiveness alone anymore. We’ve got countries active in South-South cooperation – which they say is not aid and should not be counted as such – and the OECD really wants them at the table. We’ve got private philanthropic activity which by our book would perhaps qualify as aid, but is not seen as such by their originators. Busan has become, whether we like it or not, about development effectiveness and in that context, we should not ignore the positive role the PS must start playing – sooner rather than later.

Goede Start!

De vlucht was lang maar keurig op tijd, via Munchen en Seoul kwam ik net op tijd aan in Busan voor de eerste bijeenkomst van de stuurgroep van het Open Forum, de “GFG” (Global Facilitation Group). Er stonden nogal wat procesmatige zaken op de agenda, waaronder de eerste discussie over de voortzetting van het CSO Effectiveness proces na Busan. Aangezien de echte discussies nu uiteraard vooral over Busan zelf moeten gaan, koos onze voorzitter Emele ervoor om alleen kort te inventariseren wat er aan meningen en overwegingen is op dit punt binnen de GFG, en vervolgens in stemming te brengen dat het mandaat voorlopig verlengd wordt tot juni 2012. Dat is namelijk meer in lijn met de timing van de processen die vanuit Busan door de nationale delegaties worden ingezet dan onze huidige afronddatum van december 2011. Op 2 december, dan met de conclusies van Busan op tafel, spreken we hier verder over.

Verder een bijzonder interessant betoog van Tony Tujan, onze “sherpa” (onderhandelaar) namens de wereldwijde civil society aan de onderhandelingstafel voor het BOD: het Busan Outcome Document, oftewel de voorbereidingen voor de slotverklaring van dit vierde High Level Forum on Aid Effectiveness. Inmiddels waren we overigens samengekomen met de vrienden van Better Aid, de lobbygroep van civil society op het thema van de effectiviteit van de hulp, de kern van deze high level fora. Natuurlijk kan ik niet al teveel uit de school klappen over de onderhandelingen, maar het is duidelijk dat er ook voor ons als maatschappelijke organisaties enkele duidelijke breekpunten zijn die moeten worden overkomen om de slotverklaring te kunnen ondertekenen of anderszins onderschrijven. Aangezien we dit keer voor het eerst een echte partner in het proces zijn, is dat een stem die telt in de onderhandelingen. Of zij echter de doorslag geeft is de vraag, dus het is goed mogelijk dat het hele document naar ministerieel niveau getild gaat worden – overigens niet alleen door ons verzet, er zijn ook andere tegengeluiden waaronder een aantal Afrikaanse landen vertegenwoordigd door Rwanda. Als de ministers en deels zelfs staatshoofden het op hun bordje gaan krijgen, moet de tekst tussen hen worden uitonderhandeld tijdens het HLF zelf, dus vanaf de 29e. Ook in dat geval zal civil society overigens vertegenwoordigd zijn. Spannend dus !

Vandaag ook weer veel op de agenda, onder andere de voorbereidingen van onze inbreng tijdens allerlei workshops die tijden het HLF georganiseerd worden over de rol van het bedrijfsleven in ontwikkeling. Het Nederlandse ministerie speelt een belangrijke rol in die bijeenkomst en dat alleen al was reden genoeg voor mij om me voor deze voorbereidende groep als vrijwilliger aan te melden. Natuurlijk heb ik ook inhoudelijk belangstelling voor het thema en ik denk dat we vanuit de ervaring van Partos met het SER-advies en de samenwerking met onder meer werkgevers en werknemers, nieuwe dingen in te brengen hebben. Daarbij moeten we natuurlijk wel goed bedenken dat het in de rest van de wereld veelal heel wat slechter gesteld is met de rol die bedrijven spelen in ontwikkeling. Dus of mijn cooperatieve aanpak nu meteen bij iedereen de handen op elkaar krijgt is maar de vraag. Vandaar dat ik, hoewel het ook voor ons een vanzelfsprekendheid is, zeker ook zel benadrukken hoe belangrijk de waakhond-rol van civil society is en blijft vis a vis het bedrijfsleven.

Alexander Kohnstamm in Busan

Alexander Kohnstamm is namens het maatschappelijk middenveld aanwezig in Busan, Zuid-Korea, vanwege het vierde High Level Forum over Aid Effectiveness. Dit is een internationale bijeenkomst waar verschillende partijen samen komen om te spreken over de meest effectieve wijze waarop ontwikkelingssamenwerking vorm gegeven zou moeten worden. Voorafgaand hieraan vindt het CSO (civil society organisations) Forum plaats, waar ruim 450 vertegenwoordigers van NGO’s vanuit de hele wereld samenkomen om te spreken over hun belangrijkste inzet tijdens de bijeenkomst.

Vanwege het vertrek van Alexander naar Busan een paar vragen over het doel van deze missie:

1. Allereerst: waar ligt Busan?
Busan, ook wel Poesan genoemd, is een behoorlijk eindje vliegen en ligt in het zuidoosten van Zuid-Korea aan de Japanse zee. Het is de tweede grootste stad van Korea met meer dan 4 miljoen inwoners. Je schijnt er ook een prachtige dagtocht te kunnen maken naar de berg Kumjung, maar ik denk dat ik deze tocht aan mij voorbij moet laten gaan!

2. Vertel eens, wat gebeurt er in Busan?
In Busan komen verschillende regeringen, NGO’s, het bedrijfsleven en grote vermogensfondsen, zoals de Gates Foundation, bijeen om te kijken naar de meest effectieve inzet voor mondiale duurzame, rechtvaardige ontwikkeling.

3. Waarom is dit vanuit Partos belangrijk om hierbij aanwezig te zijn?
NGO’s spelen, zoals we allemaal weten, een enorm belangrijke rol in het werken aan een duurzame, rechtvaardige ontwikkeling,. Maar dat kan alleen maar als ze daarvoor de ruimte krijgen. Die zogenaamde Enabling Environment voor NGO’s is dus een belangrijke reden voor mij om me ervoor in te zetten dat Civil Society door de regeringsdelegaties wordt gehoord. Ook de aanwezige bedrijven zijn van belang. Soms kunnen zij een handje geholpen worden om in te zien dat samenwerken met NGO’s loont voor zowel henzelf als voor de wereld. In en vanuit Nederland zien we daar allerlei goede voorbeelden van, maar wereldwijd is het nog lang niet zover dat dit als uitgangspunt wordt genomen – het is eerder een uitzondering. Ook daar is onze inzet dus belangrijk. En dan tenslotte is het ook nog zo dat NGO’s zelf aan hun eigen effectiviteit moeten blijven werken. Binnen het Open Forum for CSO Effectiveness – , ik zit in de stuurgroep daarvan -, hebben vele duizenden NGO’s wereldwijd bijna twee jaar lang gewerkt aan de principes, de handreikingen en aan twee toolkits om dat te doen. We laten in Busan met trots zien dat wij als NGO’s onze verantwoordelijkheid nemen.

4. Waar kunnen we je komende tijd volgen?
De ontwikkelingen in Busan zijn te volgen op een aparte pagina op de Partos-website, waarop ik geregeld een blog zal posten over mijn ervaringen. Hier kunnen ook alle relevante (achtergrond)documenten over de bijeenkomst gedownload worden. Bovendien zal Margo Kooijman van PSO, die hier ook aanwezig is, haar visie op het proces delen via de PSO website. Gezamenlijk zullen wij vervolgens op 13 december de directies en managers van onze lidorganisaties bijpraten over de uitkomsten en het vervolg van dit proces.